De kracht van architectuur als een mechanisme voor sociale integratie

Het merendeel van het werk van het Colombiaanse architectenbureau El equipo gaat over sociale waarden als belangrijkste essentie. Architect Mazzanti zoekt steeds naar projecten die transformaties versterken en gemeenschappen opbouwen. Zijn gebouwen zijn bedoeld om sociale integratie te bevorderen. Deze 'politieke' benadering van architectuur is gericht op het verbeteren van de manier van leven maar wil ook de financiële concurrentiepositie van het verslechterde Colombiaanse milieu corrigeren. Zo tracht zij het sociale welzijn te bevorderen en een eerlijkere en duurzamere samenleving op te bouwen.

Giancarlo Mazzanti is ervan overtuigd dat de waarde van architectuur niet enkel berust in zichzelf, maar in hetgeen zij produceert, eerder in haar vermogen om te presteren dan in haar vermogen om te representeren. Mazzanti is geïnteresseerd in het stichten van acties, evenementen en relaties; dit maakt de ontwikkeling mogelijk van vormen of patronen of de open organisatie van materiaal, die door sociale acties tot stand worden gebracht, nooit door de invoering van autoritaire, functionele schema's, maar door de stimulans van nieuwe dagelijkse interacties.
Architectuur is de generator van nieuw gedrag en relaties; zij moedigt mensen aan om zich, mentaal en fysiek, op onconventionele manieren te gedragen, zoals zij nooit voor mogelijk hadden gehouden.

De Colombiaan Giancarlo Mazzanti was gastdocent aan diverse Colombiaanse universiteiten, aan de Princeton University in 2012 en Harvard Graduate School of Design in 2014. Hij mocht meerdere nationale en internationale prijzen ontvangen en werd door het MoMA in New York uitgekozen om zijn werk in haar permanente collectie tentoon te stellen.

Meer info: www.giancarlomazzanti.com

AUDITORIUM 14/15 - POWER POLITICS ARCHITECTURE

AUDITORIUM is een thematische lezingenreeks die een verscheidenheid van ervaring en expertise in eigentijdse architectuur bij elkaar brengt. Stad en Architectuur selecteert daarbij uit een internationaal aanbod architecten. Dit jaar ligt de klemtoon op de ambigue relatie tussen macht, politiek en ontwerp.

Door in het verleden de macht van de propaganda te dienen en vandaag de subtielere, ongrijpbare macht van het geld, openbaart architectuur zich als een flexibele manipulator, zelf gemanipuleerd door macht en politiek. De vervaging van de grenzen tussen het publieke en het private, samen met de huidige ecologische urgenties maken dat de werkwijze van architecten fundamenteel is veranderd. Hoe en door wie wordt vormgeving gemanipuleerd in verschillende socio-politieke contexten?