Pride

Locatie: Cinema ZED STUK

In de vroege jaren '80 komt het tot een bittere confrontatie tussen de Britse conservatieve regering en de mijnwerkers. Thatcher wil de verlieslatende mijnen sluiten, de mijnwerkers, vaak hele dorpen, vechten voor hun overleven. In Onllwyn in het zuiden van Wales, krijgt de mijnwerkersgemeenschap steun uit onverwachte hoek: de LGSM (Lesbians and Gays Support the Miners) is afgezakt van Londen om de stakers een hart onder de riem te steken en hen het geld te overhandigen dat ze voor hen hebben ingezameld. Maar in het aartsconservatieve dorp is niet iedereen opgezet met de intrede van het kleurrijke gezelschap.

Deze waargebeurde merkwaardige alliantie tussen een groep stakende mijnwerkers en de voorvechters van de homobeweging tijdens het Thatcher-regime bleef lang onder de radar omdat het weinig gedocumenteerd was. De toenmalige, sterk conservatieve, pers was immers niet geïnteresseerd in het verhaal waardoor het vergeten werd in het geschiedenis. Scenarist Stephen Beresford en theater-regisseur Matthew Warchus diepten het verhaal terug op en maakten er een heerlijk hartverwarmende feelgoodfilm van.
'Pride' werd op het Filmfestival van Cannes bekroond met de Queer Palm.

"Pride is a good story well told, die solidaire actie weer stoer en sexy maakt." (De Filmkrant)

"Pride maakt onbeschaamd gebruik van alle technieken van de feelgoodmovie, van triomfantelijke momenten tot tegenslagen. Maar dat is geen bezwaar want het gegeven is net zo onweerstaanbaar als de nostalgische jaren 80-muziek (Frankie Goes to Hollywood! Bronski Beat!). En het acteren van Paddy Considine en Bill Nighy is superieur, net als de scherpe dialogen. Pride is een heerlijke film waar zelfs de grootste chagrijn met een glimlach uit zal komen." (Nu.nl)