10 Years of Denovali - Leuven: Greg Haines + Petrels + Ensemble Economique + Poppy Ackroyd

Zittend concert

Eerst en vooral: een dikke proficiat aan Denovali! Het Duitse label viert zijn tiende verjaardag en doet dat met een aantal concertavonden verspreid over een handvol events in Europa. Op dit moment vertegenwoordigen ze een vijftigtal artiesten uit 19 verschillende landen. Ongebonden aan een genre gaat het van pareltjes uit ambient, drone, experimentele elektronica, hedendaags klassiek, geluidsperformances tot darkjazz. STUK is bij de gelukkigen en wij krijgen Greg Haines, Petrels, Ensemble Economique en Poppy Ackroyd als deel van de taart!

Voor wie vertrouwd is met het vroegere werk van Greg Haines kan zijn nieuwste album Where We Were nogal verrassen. Het gelaagde klankpalet van strijkers werd vervangen door synthesizers en met wat fantasie kan deze ritmische dub zelfs op een ‘open-minded’ dansvloer. Greg Haines construeerde de plaat weliswaar als een ‘old fashioned’ ambachtsman. Niet met muiskliks, maar wel met een oude cassetterecorder registreerde hij piano, vibrafoon en percussie om ze nadien te implementeren in zijn songs.

MIMA is het derde album van de Londense muzikant Oliver Barrett aka Petrels. Zijn interesse voor mythologie en de invloed ervan op de ontwikkeling van ons mens-zijn zijn essentieel voor zijn retro-futurische sound. Zijn prikkelende ecclectische en onvoorspelbare geluid is gesneden brood voor fans van Fennesz, Tim Hecker en Hans-Joachim Roedelius.

Melt Into Nothing is Ensemble Economiques meest heldere werk tot nu toe. Het soloproject van Brian Pyle slaat een brug tussen twijfelende wereldmuziek, zanderige soundtracks en filmische sfeermuziek. Het lijkt wel of Jim Jarmusch hier voor iets tussen zit.

De Londense muzikante/componiste Poppy Ackroyd studeerde klassieke piano en viool. Ze speelt bij Hidden Orchestra en maakte ook composities voor films, dans en theater. Op haar tweede album Feathers maakt ze gebruik van onconventionele pianotechnieken. Ze is geïnteresseerd in het mechanisme van de piano en kreeg carte blanche van een museum om daar een vijftigtal ‘keyboards’ van de 16e eeuw tot nu te ontmantelen en de geluiden van dat proces op te nemen. Dat alles vermengde ze met allerlei imperfecte field recordings uit haar woonplaats Brighton. Feathers refereert aan Emily Dickinson’s Hope is the thing with feathers. Een delicaat patchwork van ritmische complexiteit en angstwekkend mooie melodieën.