Black + No Title

Door een algemene staking in de openbare sector zal er op 22 april nauwelijks openbaar vervoer zijn. Zoek je een lift naar/van STUK of heb je een plaats over in de auto? Laat het weten op ons Carpool-event!

Omdat de twee korte voorstellingen van Mette Edvardsen Black (aangekondigd op 22/04) en No Title (aangekondigd op 24/04) artistiek bij elkaar aansluiten, zullen beide voorstellingen achtereenvolgens op één avond getoond worden. Op woensdag 22 april beginnen we om 20:30 met Black (25’) en aansluitend wordt No Title (40’) getoond.

BLACK
In Black tracht de Noorse choreografe Mette Edvardsen – bijna als een tovenaar – een aantal objecten op de scène te laten verschijnen. Op het lege toneel begint ze meubilair en objecten te ‘verbeelden’. Ze benoemt ze, geeft ze een naam, herhaalt die, wel acht keer na elkaar. Acht keer het woord tafel, tot we die tafel zien staan. De objecten worden tot leven ‘gepraat’. Ze worden gebruikt op de scène, spelen hun rol in een aantal gebeurtenissen om daarna weer te verdwijnen. Waarheen? Naar een andere, onzichtbare wereld, een parallel universum? Of worden ze opgeslokt in ons geheugen, tot we hen weer oproepen?

Black is een fascinerende voorstelling over het creëren van een wereld via woorden en bewegingen, over aan- en afwezig zijn, over ervaren en leren, over bewustzijn en verbeelding. Over theater.

NO TITLE
Het nieuwe No Title vertrekt waar Black eindigde. Ze kijkt naar wat niet is, om zo gedachten en fantasieën op gang te brengen. Ze heeft het over wat is door het te negeren. Als je achter je laat wat niet is, krijg je zicht op al wat is. En opnieuw speelt Edvardsen met de mogelijkheden en de beperkingen van taal, en van zijn in tijd en ruimte.

Diepzinnig en geestig, sober en rijk aan details, dat is het werk van Mette Edvardsen. In de voorbije tien jaar heeft ze een coherente reeks performances gemaakt, waarin ze af en toe ook media als video en boeken exploreerde. Het begon met Private collection (2002), over hoe we de dingen organiseren door ze te verzamelen en te ordenen. Edvardsen speelde met aan- en afwezigheid, transformatie en verdwijning. In volgende producties onderzocht ze hoe we ruimte en tijd ervaren en in de voorlopig laatste performance Black (2011) liet ze op het lege toneel onzichtbare objecten verschijnen door ze te ‘verbeelden’. Ze werden tot leven ‘gepraat’, speelden hun rol om daarna weer te verdwijnen.

www.metteedvardsen.be