Closed Curtains

'Closed curtains getuigt van precies dezelfde verwarring als het hele theaterveld momenteel. Zwijgen of strijden? En waartegen? Of waarvoor? Hier spreekt vooral de knap vormgegeven verbeelding. Wellicht nog de krachtigste kwetsbaarheid die kunst kan inbrengen.' (***, De Standaard, 13 okt 14)

'Wervelend gespeelde wanhoop.' (***, Focus Knack, 5 okt 14)

Een jong schrijver en een oudere filmregisseur draaien om elkaar heen. Ze zijn mekaars onderzoeksmateriaal. De camera zoomt in op ziel en hart, kruipt over en onder de huid van de tot elkaar veroordeelden. Na het opvallende succes van Recht zal zijn wat ik zeg! maakt Malpertuis deze keer samen met t,arsenaal mechelen een voorstelling over de verhouding tussen kunst en politiek.

Een ingewikkelde verhouding. Terwijl de laatste vecht voor haar onafhankelijkheid, is de eerste niet echt opgezet met alles wat ruikt naar autonomie of rebellie. Maar wat doet het met een mens als je droom kapotgemaakt wordt? Je plaats ontnomen? Je betekenis doorstreept?

Met de lijdensweg van de gecensureerde Iraanse cineast Jafar Panahi als inspiratiebron - Panahi werd beschuldigd van ‘samenzwering tegen de Islamitische Republiek’ - onderzoekt acteur Thomas Janssens ‘wat het met een mens doet als zijn stem in de kiem wordt gesmoord’.

Daarvoor omringt hij zich met twee heren die maar al te bekend zijn met het thema van censuur en de immobiliteit en isolatie die er het gevolg van zijn: film- en theatermaker Sabri Saad el Hamus die het woelige Egypte inruilde voor Nederland, en regisseur Mokhallad Rasem (o.a. Toneelhuis), die door de oorlog in Irak al vijf jaar in België woont en werkt.

Rasem vergelijkt de situatie van fysieke of mentale gevangenschap met ‘een vrouw die moet bevallen maar dat niet mag.’

www.malpertuis.be