De dag dat de papegaai zelf iets wilde zeggen (14+)
'Overrompelend, melig én kei-goed tegelijkertijd!' (*****, theaterkrant.nl)
‘Pakkende voorstelling over de weg naar volwassenheid. (…) Het levert een pakkende voorstelling op, met onverwachte intermezzo’s, leuk spel en een geinig decor. Geslaagd debuut.’ (****, Volkskrant)
‘De stunteligheid van Batelaans voorstelling is even aantrekkelijk als ongrijpbaar. Het geheel hapert, soms begint het even te glinsteren, soms ontspoort het. Maar bovenal is het van een ongemakkelijke kwetsbaarheid’ (***, NRC Handelsblad)
De dag dat de papegaai zelf iets wilde zeggen gaat over mensen die elkaar napraten. A zegt wat B zei en, na lang nadenken, zegt A dat dan nog een keer. Een groep beroemdheden oefent zich in inwisselbaarheid. Wie zijn we nog, als we niet meer praten voor onszelf? En hoe weet je waar je zelf ophoudt en de ander begint?
In deze voorstelling voor iedereen vanaf 14 jaar vraagt Artemis zich af wie er nog durft te praten met zijn eigen woorden. Hakkelend en aarzelend zoeken we naar onze eigen stem. Maar beste naprater, wees gerust. In een wereld waarin je vooral uniek moet zijn, is deze voorstelling stiekem ook een liefdevol pleidooi voor een verdwijnen in elkaar.
regie jetse batelaan | spel sieger baljon, marijn brussaard, esther snelder | gasten juvat westerdorp, willie wartaal, guido spek | scenografie theun mosk | kostuums liesbet swings