De grenzen van architectuur

Jo Noero, het hoofd van Noero Architecten gevestigd in Kaapstad, Zuid-Afrika, is van mening dat het "verschil tussen goed en slecht werk ligt in een goed begrip van wat gedeeld wordt en gemeenschappelijk is en van het vermogen om deze ideeën om te zetten in vormen en ruimtes die zowel nuttig als bevredigend zijn binnen de gemeenschap waarin het werk zich bevindt. "

Het Museum van de Strijd dat samen met het cultureel centrum en de bibliotheek is ontworpen, werd gepresenteerd in de film 'Red Location Precinct'. Het kan worden beschouwd als een grif in het geheugen van een plaats die gekenmerkt wordt door een turbulent verleden en die een kans voor cultuur en onderwijs wil uitlokken voor de gemeenschap. ‘Red Location’ was de eerste vestiging van een zwarte township in Port Elizabeth. De reeks van ijzeren golfplaten barakken, waarvan de naam is afgeleid, maakte deel uit van een concentratiekamp dat naar Red Location werd verplaatst en in de jaren van Apartheid een gebied van heftige onrusten werd. Veel vooraanstaande politieke en culturele leiders werden of geboren of woonden in Red Location. In Noero's werk ontkent het ontwerp nooit zijn fysieke, politieke of culturele context. Met een vergelijkbaar doel bracht Jo Noero zes maanden door met het van hand tekenen van een 1:100 plattegrond van de historische nederzetting van Port Elizabeth voor de 13e Biënnale van Venetië.

Jo Noero richtte Noero Architecten op in Johannesburg in 1984. De praktijk heeft vestigingen in Kaapstad en Port Elizabeth en heeft meer dan 200 gebouwen gerealiseerd. Noero’s werk werd op vele plekken tentoongesteld zoals het MoMA in New York, het Maxxi Museum in Rome, de Biënnales van Venetië, Sao Paolo en Singapore en de National Gallery in Kaapstad.

Meer info: www.noeroarchitects.com

AUDITORIUM 14/15 - POWER POLITICS ARCHITECTURE

AUDITORIUM is een thematische lezingenreeks die een verscheidenheid van ervaring en expertise in eigentijdse architectuur bij elkaar brengt. Stad en Architectuur selecteert daarbij uit een internationaal aanbod architecten. Dit jaar ligt de klemtoon op de ambigue relatie tussen macht, politiek en ontwerp.

Door in het verleden de macht van de propaganda te dienen en vandaag de subtielere, ongrijpbare macht van het geld, openbaart architectuur zich als een flexibele manipulator, zelf gemanipuleerd door macht en politiek. De vervaging van de grenzen tussen het publieke en het private, samen met de huidige ecologische urgenties maken dat de werkwijze van architecten fundamenteel is veranderd. Hoe en door wie wordt vormgeving gemanipuleerd in verschillende socio-politieke contexten?