Hard Candy
to resolve difficulty would be to lose proximity to what is difficult
Sara Ahmed
Text door Salka Ardal Rosengren en Bryana Fritz
Kan het dansobject dat wij creëren ontsnappen aan identificatie? Kan het dansobject dat wij creëren een integraal iets zijn, hoewel het niet te identificeren valt?
We werken op dit moment onder meer met: dansen met onze tong en onderzoeken hoe we die kunnen bewegen, keelzang en boventoonzang, geïmproviseerd dansen op muziek, gesprekken (over onderwerping - subjectiviteit als middel tot verwarring - erotiek als middel om aantrekking te oriënteren, vorm geven en volgen - de muze als figuur - mystificatie en romantiek - aandacht, gemeenschapszin, relaties - jezelf voelen, de ander voelen, lichaam, het vrouwenlichaam).
We zijn geïnteresseerd in onze eigen ontmoetingen en proberen open te staan voor ontmoetingen met anderen. Vanaf het begin hebben we mensen in de studio uitgenodigd en mensen buiten de studio ontmoet. Zo namen we deel aan een hiphoples, nodigden we een Lindy-hop-leraar uit, en gingen we in gesprek met twee Mormoonse zendelingen. Dat lijken heterogene ontmoetingen die weinig met dans te maken hebben, maar we organizeren bewust dergelijke toevallige ontmoetingen en proximale mogelijkheden die ons omringen. We proberen hun invloed te overschatten noch onderschatten.
Tijdens onze vorige residentie focusten we op de tong. Vanuit onze achtergrond in beweging is de tong nog steeds een te ontdekken gebied. Ze doet denken aan tienererotiek - de eerste tongzoen, een knoop leggen in de steel van een kers, ... Tegelijk is de tong enorm verfijnd en complex als het op beweging aankomt, wat ordinair in hoe ze zich gedraagt en zeer vreemd in hoe ze zich verhoudt tot de rest van het lichaam. Het is een soort kruispunt van onze interesse in performen en onze interesse in het gebruik van stem en zang.
Onlangs zijn we wat van richting veranderd, en zijn we begonnen met het toeschrijven, definiëren en transformeren van onze praktijken in de hoop dat ze wat autonomie verkrijgen. We willen tijdens deze residentie beginnen contempleren en werken in de vorm van een presentatie. Wat betekent het materiaal te tonen, te ontvangen, vorm te geven?
Salka Ardal Rosengren is born in Stockholm (Sweden) where she started dancing at an early age, in 2006 she moved to Brussels to study dance at P.A.R.T.S. where she graduated in 2010. After finishing the Training and Research cycle, she’s mostly invested herself as a dancer in other people’s work. Salka has enjoyed the unpredictability of the different groupings of people she’s moved with, the various dancing and performance skills she’s learned throughout the processes of following someone else’s artistic idea, as well as discovering the ability to form an interest with, and through someone else’s interest, by not going against, but adding in and onto. Salka has among others worked together with Sarah Vanhee (A Lecture For Every One), Eszter Salamon (Giszelle), Xavier Le Roy (Low Pieces & Giszelle), Daniel Linehan (Montage for three, Zombie Aporia, Gaze is a Gap is a Ghost), Tino Sehgal (This Variation), Gunnila Heilborn (Gorkij Park), Malin Elgán (På Spel), Liz Kinoshita (VOLCANO) and Salva Sanchis (Island Project).
She has collaborated on two pieces: Trash Talk was a performance build together with Mikko Hyvönen in 2010. The Thing With A Hook was a duet created together with visual artist Nicholas Hoffman, it premiered 2013.
Bryana Fritz is interested in dance and poetry writing. Here is the most recent poem that she has written.
She is more invigorated She and and Deeper
And says up longer is says the skin
And the is sleeping more up is still
Deeper, skin still touching invigorated longer, sleeping touching