New Narratives

New Narratives is een choreografische zoektocht naar een hybride dansvoorstelling, met twee stromingen.

Enerzijds de zekerheid die een narratieve structuur biedt - hoe gedeconstrueerd, anachronistisch en verwarrend ze ook is - en anderzijds the constante stroom van gecreëerde bewegingen.

Enerzijds de betekenissen en verhaallijnen die de dansers en hun onderlinge relaties oproepen, anderzijds de lichaamsgraffiti die tegelijkertijd door de lichaamsdelen worden achtergelaten in de ruimte. Het verhaal dat ons hoofd onvermijdelijk construeert en de transcendentie waarvan onze hoofden gelukkig geniet.

Dit is een manier om uit te leggen wat New Narratives kan zijn. Wat niet wil zeggen dat ik geloof dat narratie en abstractie de keerzijdes van dezelfde medaille zijn. Abstractie betekent symbolen die veel betekenissen en verwijzingen in zich kunnen dragen. Met betekenissen kunnen we verhalen maken. Verhalen gaan over feiten, maar goede verhalen gaan eerder over betekenissen dan over echte feiten. Daarom hebben we nood aan een ruimte, hoe klein ook, waar die twee elkaar ontmoeten. Waar verhalen gesuggereerd worden, maar dat al overstijgen als ze er zijn.

Ik wil een dansvoorstelling maken in deze ideale ruimte. Met ruimte voor tijd, waarin plausibele verhalen op het podium verschijnen.

Georgia Vardarou werd geboren in Athene, Griekenland, in 1983. Ze leerde dans kennen op haar vierde, en begon aan haar eerste dansopleiding aan het voorbereidende departement van de Staatsschool voor Dans op haar tiende. Toen ze 18 was, schakelde ze over op de professionele afdeling van diezelfde school. Ze studeerde af in 2004 en begon te dansen voor choreograaf Apostolia Papadamaki.

In datzelfde jaar (2004) verhuisde ze naar Brussel om haar studies voort te zetten aan P.A.R.T.S. Ze studeerde af in de opleidings en onderzoeksafdeling met een beurs van de Stichting voor Griekse Staatsbeurzen I.K.Y. Tijdens haar studies creëerde ze, meestal in samenwerking, zeven korte voorstellingen, waarvan ETAIPA 19 (met Gilles Polet) & Serenity Square (met Tassos Karahalios) tourden langs festivals in Europa. Tijdens haar afstudeertour danste ze in RAIN van Anne Teresa De Keersmaeker.

Na haar studies begon Vardarou in 2008 te werken als danser voor choreograaf Salva Sanchis (Kunst/Werk). Ze werkte mee aan objects in mirror are closer than they appear, de opvolger objects in Athens are closer than they appear, The Organ Project, een improvisatieduet met Sanchis en muzikant Kunihiko Komori in Tokyo, Sanchis' laatste groepsvoorstelling now h e r e en in Marc Vanrunxts choreografie For Edward Krasinski. Tussendoor creëerde ze in Kopenhagen het dansmateriaal voor Rusland, een multidisciplinair project van Cecilie Ullerup Schmidt waarin ze ook zelf meedanste. Ze was ook te zien in Primary Field, een improvisatieproject van Lance Gries.

In 2012 begon ze aan het onderzoeksproject Hardcore Research on Dance. Het onderzoek was gebaseerd op het idee dat ieders persoonlijke bewegingsmateriaal een eigen inhoud bevat, die kan worden gebruikt als dramaturgisch materiaal. Het resulteerde in een korte solo die langs verschillende Europese festivals tourde. Als antwoord op de voorstelling creëerden Marc Vanrunxt en Salva Sanchis elk een andere korte solo, die samen met Hardcore Research on Dance these voorgesteld werd als de nieuwe voorstelling Trigon.

Hetzelfde soort onderzoek en dezelfde vragen lagen ook aan de basis van Vardarou's eerste groepsvoorstelling Phenomena, die ook internationaal tourde;

Samen met geluidskunstenaar Stijn Demeulenaere en Marisa Cabal Cabeza (Busy Rocks) maakte ze Sonic Theater, een voorstelling voor publieke ruimten gebaseerd op luisterervaring met binaurale microfoons.

Vardarou werkt op dit moment als danser voor Anne Teresa De Keersmaeker in de recentste Rosascreatie Golden Hours (As you like it). Tegelijkertijd werkt ze aan het nieuwe groepsproject New Narratives.