Parsifal

'Een sterke, soms raadselachtige voorstelling.' (****, Cobra.be)

In Parsifal, zijn laatste opera, voert Richard Wagner een zieltogende wereld op. De Graalridders, ooit de trotse verdedigers van het goede en het juiste, zijn doelloos en wanhopig. Hun leider heeft de heilige regels overtreden en is gestraft met een wonde die niet geneest. Mechanisch en wanhopig zoeken de ridders de wereld af om een remedie te vinden die hun leider - en tegelijk de daadkracht en het geloof van de orde - moet helen. De redding komt vanuit onverwachte hoek: de ‘reine dwaas’ Parsifal, duikt op uit het niets; hij zuivert de gemeenschap en brengt nieuwe hoop.

De messias-gedachte die aan de basis van Parsifal ligt, is voor Peter Verhelst de drijfveer voor een confrontatie met dit gecanoniseerde muziekdrama. Samen met coregisseur Wim Opbrouck en de muzikanten Christoph Homberger en Jan Czajkowski wil hij niet alleen de muziek terugbrengen tot een zuivere emotionele kracht, maar ook de filosofische essentie van het drama radicaal in vraag stellen: het verlangen naar de heroïsche, reddende messias-figuur.

In plaats van naar buiten te kijken om hulp of zondebokken te zoeken, stelt Verhelst voor om in onszelf te kijken, in sereniteit afscheid te nemen van onze oude mechanismen en letterlijk plaats te maken voor een nieuwe start. Parsifal is een voorstelling over afscheid, de troost van het ritueel en het belang van het kleine, nietige persoonlijke engagement.

De personages worden vertolkt door o.m. Els Dottermans, Frank Focketyn en Wim Opbrouck.

www.ntgent.be