RUBBER

In het midden van de Mojave woestijn in Californië ligt een zwarte, merkloze autoband half begraven onder het zand. Plots komt de band, Robert, met omvallen en opstaan tot leven en doet, na enkele bibberige pogingen, wat banden graag doen: hij rolt. Als een wraakengel van de rubberindustrie vermorzelt hij genadeloos alles want er op zijn pad passeert. Wanneer hij een obstakel tegenkomt dat hij niet kan 'doodrollen', gebruikt Robert zijn telekinetische gaven om het op te blazen. Na een blikje, een schorpioen, een kraai en zelfs een konijn is hij klaar voor het grotere, meer weerbarstige werk. En dus zet Robert zijn tocht van dood en vernieling verder in de mensenwereld...

U leest het goed: Rubber is een film over een moorddadige autoband. Deze tweede film van electro producer en regisseur Quentin Dupieux, beter bekend onder de artiestennaam ‘Mr. Oizo’, is een zeldzaam staaltje van absurditeit, pientere meta-film, western en horror hommage en gewoon pure nonsens. De film ging in première op het Filmfestival van Cannes en werd daar onthaald op een beetje gefrons en veel geschater, en groeide uit tot dé hype van het festival.

"Ondanks het bijzonder krappe budget (zo'n 500.000 dollar als we Imdb mogen geloven) weet Dupieux de kwaliteit, de fun factor en vooral het what the fuck-gehalte steeds hoog te houden." (Knack Focus)

"Instant culthit, een classic, een modern meesterwerkje, een bron van originaliteit, een bron van zelfspot en zelfrelativering, maar vooral een bron van fun...pure, onvervalste..fun." (Horror.nl)

"Rubber is een postmoderne horrorfilm die, naast alle grappenmakerij, ook reflecteert op de relatie tussen publiek en schouwspel. Dat plaatst Dupieux in de hoek van Charlie Kaufman, Spike Jonze en zijn landgenoot Michel Gondry." (Amsterdam Fantastic Film Festival)