Vijf thema's

Voornamelijk als gevolg van het winnen van internationale wedstrijden, wordt het werk van Nieto Sobejano Arquitectos opgevat als een lopend onderzoek, bevrijd van de lokale politieke beperkingen en van specifieke contexten. Hun interesse in combinatorische manieren van denken is een reactie op een soort van economie van het conceptuele. Geometrie, structuur en constructie behoren tot hetzelfde combinatorische spel. De reeksen van elementen die zij op alle ontwerpschalen uitwerken, stellen hen in staat hetzelfde deeltje in verschillende schema’s en samenstellingen opnieuw te combineren, om zo de rol van elk stuk te ondervragen en de mogelijkheden van een open proces en een open projectie van ruimte kracht bij te zetten.

Deze procesgerichte benadering van het ontwerp reflecteert en bevraagt tegelijk de snelheid van het hedendaagse ontwerp en bouwproces. Als men het museum en de kantoren van de archeologische site van Madinat al-Zahra, in de buurt van Córdoba, vergelijkt met het Expo Zaragoza Congrescentrum, lijkt het daarop dat de door tijd gedreven aanpak van de architecten elke keer op een andere manier wordt uitgevonden. Het experimenteren met mogelijkheden in het eerste project legt het accent op de zorg en de tijd die nodig is voor archeologisch werk, terwijl in het tweede project de factor snelheid de uitdaging vormt vanuit de conceptuele economie van het gebouw.

Nieto Sobejano Arquitectos werd in 1985 opgericht door Enrique Sobejano en Fuensanta Nieto, met kantoren in Madrid en, sinds 2007, in Berlijn.

Meer informatie: www.nietosobejano.com

AUDITORIUM 14/15 - POWER POLITICS ARCHITECTURE

AUDITORIUM is een thematische lezingenreeks die een verscheidenheid van ervaring en expertise in eigentijdse architectuur bij elkaar brengt. Stad en Architectuur selecteert daarbij uit een internationaal aanbod architecten. Dit jaar ligt de klemtoon op de ambigue relatie tussen macht, politiek en ontwerp.

Door in het verleden de macht van de propaganda te dienen en vandaag de subtielere, ongrijpbare macht van het geld, openbaart architectuur zich als een flexibele manipulator, zelf gemanipuleerd door macht en politiek. De vervaging van de grenzen tussen het publieke en het private, samen met de huidige ecologische urgenties maken dat de werkwijze van architecten fundamenteel is veranderd. Hoe en door wie wordt vormgeving gemanipuleerd in verschillende socio-politieke contexten?