Solo M. - Solo P.

Annamirl van der Pluijm was in de jaren '80 een opgemerkte danseres bij Reinhild Hoffmann en Jan Fabre. Dat zij een bijzondere choreografe is, werd in 1995 overduidelijk. haar 'Solo M.' verwijst naar Martha Graham; van der Pluijm gooide er hoge ogen mee op het Flemish Dance Platform en op De Beweeging. Voor Klapstuk 95 voegde zij er een tweede luik aan toe: 'Solo P.' De premièrereeks was in een mum van tijd uitverkocht. Vandaar dat we dit bijzondere werk nu graag presenteren als afsluiter van het dansseizoen.

De twee solo's vormen een contrasterend tweeluik: ligt de inspiratie voor 'Solo M.' bij het ontstaan van de moderne dans, dan ligt die voor 'Solo P.' bij de ontwikkeling van de hofdans en de klassieke dans. De choreografe daarover: 'Vormen om zich achter te verbergen, vormen ook om verstrikt in te raken. Vormen die er uiteindelijk toe hebben geleid dat - precies door zich tegen die vormen af te zetten - de basis van de moderne dans werd gelegd.' Aan het begin van de twintigste eeuw slaat Anna Pavlova haar zwanevleugels uit en zweeft ze gewichtloos, de realiteit ontvluchtend, over het toneel.