Une belle journee

Als tweede opvoering brengen ze een maskerspektakel 'Une belle journee' waarin ook de Nederlandse Marieke Schnitker meespeelt. Het thema is zeer eenvoudig: van twee stoelen wordt één door twee personen bezet. Vele aspecten van de prestatiemaaatschappij worden hierdoor gesymboliseerd o.a. in de geest van de arrivistische leuze 'ôte-toi que je m'y mette'. Verder ook de burgelijke mentaliteit om, bij gebrek aan eigen oordeel, precies dat te bezitten wat een ander verlangt of reeds bezit. De twee spelers dragen larve-maskers zoals de Zwitsers dragen bij de carnaval te Bâle. Deze maskers zullen een eigenaardig, plezierig en grappig leven blootleggen, ze zullen ook vele dingen vernietigen om te lechen en ook omdat breken nuttig is. Dit stuk kenmerkt zich door een hoog artistiek peil. Het is vermakelijk maar ook verontrustend, zoals stilte steeds is wanneer ze sprekend is.