any attempt will end in crushed bodies and shattered bones
Deze voorstelling maakt gebruikt van stroboscopisch licht.
Tijdens de voorstelling is het verboden foto's of video's te maken, uit respect voor artiesten en publiek.
Met any attempt will end in crushed bodies and shattered bones richt choreograaf Jan Martens zijn pijlen voor de eerste keer voluit op de grote scène. Een zeventienkoppig, atypisch ‘corps de ballet’ verbeeldt de kracht die schuilt in het uit de pas lopen. De heterogene groep dansers tussen 18 en 71 jaar - unieke persoonlijkheden met verschillende achtergronden en ervaring - vindt en versterkt elkaar op scène. In any attempt (...) zoeken ze hun eigen stem binnen de dans en daarbuiten, op zoek naar een idioom dat hen als gegoten zit. Eén voor één eisen ze hun plek op het podium op, zonder daarbij de andere de pas af te snijden. Een horizontale oefening in elkaar de nodige ruimte geven, weg van het eigen gelijk.
In tijden van extreme polarisering schuift deze groep maatschappelijke dogma’s aan de kant om een veelheid aan uitgesproken identiteiten te erkennen en te omarmen. Ongeremd zichzelf mogen zijn – in het leven en in de kunst – met het podium als ideologisch proefterrein. Jan Martens aarzelt niet om het extatische naast het intimistische, het schaamteloze naast het uitputtende te plaatsen. Geruggensteund door een soundtrack die bestaat uit atypische protestliederen uit verschillende tijden - van Henryk Gorecki over Max Roach & Abbey Lincoln tot Kae Tempest - is any attempt (...) een uitputtende, emotionele choreografie, een ode aan de burgerlijke ongehoorzaamheid.
Martens samplet klassiekers uit de dansgeschiedenis tot een steeds heftiger ode aan (over)leven en protesteren.
Presentatie in STUK met de steun van het Creative Europe Programma van de Europese Unie in het kader van Van Dance On, Pass On, Dream On